بساطی را که بر هم چیده ای آن به که در پیچی

به جیب زندگی تهمت شمرنقد بقا بستن

مگر درکاغذ آتش زده مشتی شرر پیچی

ندارد صرفه عرض دستگاه رنگ و بو گل را

خیال هرزه گردی اینقدر آواره ات دارد

به جایی می رسی زین ره سر مویی اگر پیچی

گریبان تامل وسعت آبادی دگر دارد