کرده ام نذروفای تو پر ازگل سبدی

تاگلستان تو در سبزه خط گشت نهان

دیده ای نیست که چون لاله ندارد رمدی

داغها در دل خون گشته مهیا دارم

جان چه باشدکه توان نذر توام اندیشید

اینقدر تحفه نیرزد به قبولی و ردی

عافیت دوستی و پرورش هوش خطاست