ابروی ظلم تهی نیست ز چین جسدی

ناصحا از دمت افسرد چراغ دل ما

کاش از توبه کند مرگ کنار لحدی

جوهری لازم تیغست چه پیدا چه نهان

رونق جاه گر از اطلس و دیبا باشد

صیقل آینه ماست غبار نمدی

همره قافله اشک تو هم راهی باش