صیقل آینه ماست غبار نمدی

جوهری لازم تیغست چه پیدا چه نهان

ابروی ظلم تهی نیست ز چین جسدی

رونق جاه گر از اطلس و دیبا باشد

همره قافله اشک تو هم راهی باش

که به از لغزش پا نیست به مقصد بلدی

همه جا داغ گدایی نتوان شد بیدل