که به از لغزش پا نیست به مقصد بلدی

رونق جاه گر از اطلس و دیبا باشد

صیقل آینه ماست غبار نمدی

همره قافله اشک تو هم راهی باش

همه جا داغ گدایی نتوان شد بیدل

خجلم بیشتر از هرکه ندارم مددی