غنچه سر گره وهم تعلق تا چند

از احد هم نتوان یافت بغیر از عددی

جز خموشی که کس انگشت به حرفش ننهد

سخنی کو که ندارد ز زبان دست ردی

ای نسیم دم شمشیر شهادت مددی

عرض هستی ست گزندی که علاجش عدم ست

نیست امروز به خود بینی ما چشم بدی