ندارد قطع الفت احتیاج تیغ جلادی

دماغ شعله از خار و خس افسرده می بالد

غرور سرکشان را بی ضعیفان نیست امدادی

به یک طرز تغافل هر دو عالم را محرف زن

بنای اعتبار ما به حرفی می خورد بر هم

به چندین رنگ می گردد بهار از سیلی بادی

ز سعی جان کنیهایم مباش ای همنشین غافل