بسملم گرم طواف چمن عافیتی است

کو حیا تاکند از وضع پشیمان مددی

یاد چشم تو ز آوارگیم غافل نیست

گرد این دشتم و دارم ز غزالان مددی

ای تپیدن به تغافل نزنی هان مددی

راحت از قافله هوش برون تاخته است

ای جنون تا شودم بار دل آسان مددی