بجستیم آخر از قید طلسم نارساییها

غبارم دامن مژگان نگیرد چون نگه فردی

شبستان جسد پاس از دل بیدار می خواهد

جهانی خفته است اینجا و پیدا نیست شبگردی

شکست بال قدرت گشت بر ما چنح مردی

ز بس چون شمع بیدل با شکست رنگ درجوشم

ز هر عضوم توان کرد انتخاب چهره زردی