که پیش از دود کردن آتشم خاکستری کردی

ندادم عرض هستی ورنه با این ناتوانیها

به رنگ رشته شمعم نفس هم اژدری کردی

نشد اول چراغ عافیت در دیده ام روشن

دلی دارم که گر آیینه دیدی حیرت کارش

همان جوهر عرق از خجلت بی جوهری کردی

نبردم رنج تزویری که زاهد از فسون او