به تیغ آبرو گنج زر و گوهر نمی ارزد

ز نیرنگ تو خالی نیست معدومی و موجودی

به یک مژگان زدن آیینه بی تمثال می گردد

به حیرت ساز رنگ خودنمایی می برد زودی

اگر انصاف باشد طبع مایل نیست بیجودی

مشو غافل ز وضع فقر اگر آرام می خواهی

چو صحرا خاکساری نیست بی دامان مقصودی