مشو غافل ز وضع فقر اگر آرام می خواهی

به حیرت ساز رنگ خودنمایی می برد زودی

به تیغ آبرو گنج زر و گوهر نمی ارزد

اگر انصاف باشد طبع مایل نیست بیجودی

چو صحرا خاکساری نیست بی دامان مقصودی

به رنگ طوق قمری در هوای سرو موزونت

کند خاکسترمن ناله از هر حلقه دودی