کند خاکسترمن ناله از هر حلقه دودی

مشو غافل ز وضع فقر اگر آرام می خواهی

چو صحرا خاکساری نیست بی دامان مقصودی

به رنگ طوق قمری در هوای سرو موزونت

به راه انتظار جلوه ای افکنده ام بیدل

چو شمع از چهره زرین خود فرش زر اندودی