به راه انتظار جلوه ای افکنده ام بیدل

چو صحرا خاکساری نیست بی دامان مقصودی

به رنگ طوق قمری در هوای سرو موزونت

کند خاکسترمن ناله از هر حلقه دودی

چو شمع از چهره زرین خود فرش زر اندودی