به رنگ طوق قمری در هوای سرو موزونت

اگر انصاف باشد طبع مایل نیست بیجودی

مشو غافل ز وضع فقر اگر آرام می خواهی

چو صحرا خاکساری نیست بی دامان مقصودی

کند خاکسترمن ناله از هر حلقه دودی

به راه انتظار جلوه ای افکنده ام بیدل

چو شمع از چهره زرین خود فرش زر اندودی