همین در سودن دست ندامت دیده ام سودی

شکرخند کدامین غنچه یارب بسملم دارد

که چون صبحم سراپا پیکر زخم نمکسودی

از این سودا که من در چارسوی نه فلک دارم

به هر سو بنگری دود کباب یاس می آید

به غیر از دل ندارد مجمر کون و مکان عودی

تو هم در آرزوی سیم و زر زنار می بندی