به هر سو بنگری دود کباب یاس می آید

که چون صبحم سراپا پیکر زخم نمکسودی

از این سودا که من در چارسوی نه فلک دارم

همین در سودن دست ندامت دیده ام سودی

به غیر از دل ندارد مجمر کون و مکان عودی

تو هم در آرزوی سیم و زر زنار می بندی

مکن طعن برهمن گر کند از سنگ معبودی