برگ برگ بید این باغ امتحانگاه خمی ست

جز فرو رفتن ندارد کشتی ما لنگری

فیض صحرا در غبار خانمان آسوده است

تا به دامن وارسی باید گریبان بر دری

هیچ باری نیست سنگینتر ز بار بی بری

با خرد گفتم چه باشد انفعال آدمی

سوی دنیا دید وگفت : اشغال اسباب خری