زیر پهلو داشتم چون ناتوانی بستری

می روم از خود چو شمع و پا به دل افشرده ام

کشتی من بادبان دارد به جیب لنگری

خواب راحت در تلاش مخمل و سنجاب سوخت

اخگری بودم ز داغ بیکسی پامال یاس

بر سر من سایه کرد آخر کف خاکستری

از حلاوتگاه فقرم بوریایی داده اند