غنچه خسبی ها مقدم گیر بر گل بستری

عالمی بر باد رفت از سعی بی پا و سری

خامه ها در مشق لغزش گم شد از بی مسطری

فرصت جمعیت دل نوبهار مدعاست

گفتگو بنیاد تمکینت به توفان می دهد

گر همه کهسار باشی زین صداها می پری

بی محابا دم مزن گر پاس دل می بایدت