چون چشم بتان عام است بیدادی و بیماری

فریاد ز افلاسم کاری نگشود آخر

بی ناخنی ام خون کرد از خجلت سرخاری

پرهیز میسر نیست از مخترع اوهام

بار نفس بیدل بر دوش دل افتاده ست

دل این همه سنگین نیست وقتست که برداری