فریاد ز افلاسم کاری نگشود آخر

سر بر فلکم اما از آبله دستاری

ما ذره موهومیم اما چه توان کردن

تشویش کمی ها هم کم نیست ز بسیاری

بی ناخنی ام خون کرد از خجلت سرخاری

پرهیز میسر نیست از مخترع اوهام

چون چشم بتان عام است بیدادی و بیماری