سر بر فلکم اما از آبله دستاری

آگاهی و جهل از ما تمییز نمی خواهد

بی چشمی مژگانیم کو خواب و چه بیداری

در مرکز تسلیم است اقبال بلندیها

ما ذره موهومیم اما چه توان کردن

تشویش کمی ها هم کم نیست ز بسیاری

فریاد ز افلاسم کاری نگشود آخر