تشویش کمی ها هم کم نیست ز بسیاری

در مرکز تسلیم است اقبال بلندیها

سر بر فلکم اما از آبله دستاری

ما ذره موهومیم اما چه توان کردن

فریاد ز افلاسم کاری نگشود آخر

بی ناخنی ام خون کرد از خجلت سرخاری

پرهیز میسر نیست از مخترع اوهام