کز این به هم به جهان هیچ رسم و راهی نیست

عدو چو تیغ کشد من سپر بیندازم

که تیغ ما بجز از ناله ای و آهی نیست

چرا ز کوی خرابات روی برتابم

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر

بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

غلام نرگس جماش آن سهی سروم