به تیغ می کند اینجا طرف جگر داری

جهان ز شوخی نظاره تو کهسارست

به چشم بسته نظر کن بهار همواری

قبول آفت هرکس بقدر حوصله است

چو گل درین چمن از بحر عبرتت کافیست

تبسمی که همان چین دامن انگاری

به رنگ و بو دل خود بسته ای و زین غافل