چنان ز دهر سبکبار بایدت رفتن

قدم دلیر منه تا دلی نیفشاری

به غیر طبع تو کز سجده است معراجش

کدام شعله که خاکش بکرد همواری

که بار نقش قدم هم به خاک نگذاری

گواه عاقبت کار ظلم پیشه بس است

به خون نشستن نشتر ز مردم آزاری