ز خواب صبح سر غنچه می رود بر باد

که بار نقش قدم هم به خاک نگذاری

گواه عاقبت کار ظلم پیشه بس است

به خون نشستن نشتر ز مردم آزاری

مده ز دست چو شبنم عنان بیداری

به مزرعی که دلش برگ خرمن آرایی ست

شکست می دروی آبگینه می کاری