مده ز دست چو شبنم عنان بیداری

گواه عاقبت کار ظلم پیشه بس است

به خون نشستن نشتر ز مردم آزاری

ز خواب صبح سر غنچه می رود بر باد

به مزرعی که دلش برگ خرمن آرایی ست

شکست می دروی آبگینه می کاری

به دوش عمر کشی بار این و آن تا چند