توان را رشته تسخیر اسبابست پنداری

به نیک و بد مدارا سرکن و مسجود عالم شو

تواضع هم خمی دارد که محرابست پنداری

امل از چنگ فرصت می رباید نقد عمرت را

به ملک نیستی راه یقینت اینقدر واکن

که هر کس هر چه آنجا می برد بابست پنداری

ز هستی جز تن آسانی ندارم در نظر بیدل