ز هستی جز تن آسانی ندارم در نظر بیدل

توان را رشته تسخیر اسبابست پنداری

به ملک نیستی راه یقینت اینقدر واکن

که هر کس هر چه آنجا می برد بابست پنداری

چو محمل هر سر مویم رگ خوابست پنداری