شیشه ها بر سنگ زد فطرت ز سودای پری

کارگاه حسن تحقیق از تکلف ساده است

بیشتر بی نقش می بافند دیبای پری

آخر از وهم دو رنگی قدر خود نشناختم

سخت محجوب است حسن ، آیینه دار شرم باش

ازتو چشم بسته می خواهد تماشای پری

هر کجا زین انجمن یابی سراغ شیشه ای