ویرانه قیامت چید بر خوابش ز معموری

از نسخه ما و من تحقیق چه خواندکس

تا نام و نفس باقیست آیینه و بی نوری

زبن یک دو نفس هستی صد سنگ به دل بستم

تا چند ببالد کس چون آبله خون در دل

از پوست برون آورد ما را غم مستوری

رفع مرض غفلت از خلق چه امکانست