وگرنه بر تامل سنگ هم دارد در بازی

نفس عشرت فریبست اینقدر هنگامه ما را

نوای حیرتم آنهم به بند تار بی سازی

سرت راه گریبان وانکرد از بی تمیزیها

به این سامان ندانم صید نیرنگ که خواهم شد

که چون طاووس در بالم چراغان کرده پروازی

نفس دزدیده در دل شور سودای دگر دارم