به این سامان ندانم صید نیرنگ که خواهم شد

نوای حیرتم آنهم به بند تار بی سازی

سرت راه گریبان وانکرد از بی تمیزیها

وگرنه بر تامل سنگ هم دارد در بازی

که چون طاووس در بالم چراغان کرده پروازی

نفس دزدیده در دل شور سودای دگر دارم

چو شمع کشته روشن کرده ام هنگامه رازی