به توفان می گریزم تاکنم با عافیت سازی

غبارم در عدم هم گر هوایی دارد این دارد

که برگرد سر او گردم و بر خودکنم نازی

اگر ساحل شوم آواره یک گوهر آرامم

ندانم ماجرای کاف و نون کی منقطع گردد

درین کهسار عمری شد که پیچیده ست آوازی

مگو از ابتدای من ، مپرس از انتهای من