تو خواهی نوبهارش خوان و خواهی فتنه محشر

شرر خو لعبتی در خانمانها آتش اندازی

به یاد نیستی رفتیم از افسون خود رایی

نبود آیینه ما جز غبار شعله پروازی

ز مشت خاک ما خواهد دمیدن شوق گلبازی

درین عصر از تمیز ماده و نر داغ شد فطرت

جهان پر می زند در سایه بال غلیوازی