درین عصر از تمیز ماده و نر داغ شد فطرت

نبود آیینه ما جز غبار شعله پروازی

تو خواهی نوبهارش خوان و خواهی فتنه محشر

ز مشت خاک ما خواهد دمیدن شوق گلبازی

جهان پر می زند در سایه بال غلیوازی

خران پر بیحسند از فهم انداز گل اندامان

مگر زین انجمن خیزد لگد سرمایه نازی