چو طفلان تا به کی با حلقه های درکند بازی

زگرد اضطراب دل نفس در سینه ام خون شد

بگو این طفل شوخ از خانه بیرونتر کند بازی

نگه را محرم دل ساز و فارغ کن ز افلاکش

فضای پرزدن تنگ ست در جولانگه امکان

شرار ما مگر در عالم دیگرکند بازی

به زیر چرخ از انسان ، هرزه جولانی نمی آید