شرار ما مگر در عالم دیگرکند بازی

نگه را محرم دل ساز و فارغ کن ز افلاکش

چو طفلان تا به کی با حلقه های درکند بازی

فضای پرزدن تنگ ست در جولانگه امکان

به زیر چرخ از انسان ، هرزه جولانی نمی آید

مگر بوزینه ای باشد که در چنبر کند بازی

دل خرسند بر هرکس ز شوق افسون دمد بیدل