اگر یک جنبش مژگان جنونم سرکند بازی

ز یاد شانه بر زلف دلاویز تو می لرزم

رگ جان اسیران چند با نشتر کند بازی

به موج اشک چوگانی کنم نه گوی گردون را

شب هجران سر دامان مژگانی نیفشاندم

چه لازم اشک من بادیده اخترکند بازی

بساط این محیط از عافیت طرفی نمی بندد