چه لازم اشک من بادیده اخترکند بازی

به موج اشک چوگانی کنم نه گوی گردون را

اگر یک جنبش مژگان جنونم سرکند بازی

شب هجران سر دامان مژگانی نیفشاندم

بساط این محیط از عافیت طرفی نمی بندد

گهر هم چون حباب اینجا همان با سرکند بازی

سفیدی کرد مویت لیک از طفلی نمی فهمی