که از خود چشم پوشد هر که اینجا سر کند بازی

سفیدی کرد مویت لیک از طفلی نمی فهمی

که آتش تاکجا در زیر خاکستر کند بازی

شرر در عرصه تحقیق با ما چشمکی دارد

به شغل لهو آخر پیرگردیدم ندانستم

که همچون شعله جواله ام چنبر کند بازی

نشیند طفل اشکم در دبستان صدف بیدل