که هر مژگان زدن در عالم دیگر کند بازی

خیال چین ابروی تو هر جا بی نقاب افتد

نظر ها در دم شمشیر با جوهر کند بازی

به توفان خیالت اشک حسرت بسملی دارم

به رویت پیچ و تاب طره مشکین به آن ماند

که شاخ سنبلی بر لاله احمر کند بازی

در آن محفل که گلچین هوس باشد دم تیغت