در آن محفل که گلچین هوس باشد دم تیغت

که هر مژگان زدن در عالم دیگر کند بازی

به رویت پیچ و تاب طره مشکین به آن ماند

که شاخ سنبلی بر لاله احمر کند بازی

مرا چون شمع یک گردن به چندین سر کند بازی

بود ننگ شکوه مهر محو ذره گردیدن

بگو تا جلوه در آیینه ها کمتر کند بازی