بگو تا جلوه در آیینه ها کمتر کند بازی

در آن محفل که گلچین هوس باشد دم تیغت

مرا چون شمع یک گردن به چندین سر کند بازی

بود ننگ شکوه مهر محو ذره گردیدن

دل عاشق به گلگشت چمن حیف ست پردازد

سپند آن به که در جولانگه مجمر کند بازی

طلب سرمایه عشقی به درس لهو کمتر رو