دل عاشق به گلگشت چمن حیف ست پردازد

مرا چون شمع یک گردن به چندین سر کند بازی

بود ننگ شکوه مهر محو ذره گردیدن

بگو تا جلوه در آیینه ها کمتر کند بازی

سپند آن به که در جولانگه مجمر کند بازی

طلب سرمایه عشقی به درس لهو کمتر رو

مبادا طفل خواهش را هوس پرور کند بازی