سپند آن به که در جولانگه مجمر کند بازی

بود ننگ شکوه مهر محو ذره گردیدن

بگو تا جلوه در آیینه ها کمتر کند بازی

دل عاشق به گلگشت چمن حیف ست پردازد

طلب سرمایه عشقی به درس لهو کمتر رو

مبادا طفل خواهش را هوس پرور کند بازی

اگر آیینه عبرت دلیل پیش پا باشد