بود ننگ شکوه مهر محو ذره گردیدن

که شاخ سنبلی بر لاله احمر کند بازی

در آن محفل که گلچین هوس باشد دم تیغت

مرا چون شمع یک گردن به چندین سر کند بازی

بگو تا جلوه در آیینه ها کمتر کند بازی

دل عاشق به گلگشت چمن حیف ست پردازد

سپند آن به که در جولانگه مجمر کند بازی