تا به مقصد چون ثمر بی رنج پایی می رسی

زیرگردون عقده کارکسی جاوید نیست

دانه وار آخر تو هم تا آسیایی می رسی

صبر اگر باشد دلیل نارساییهای جهد

ای زبان دان عدم از خامشی غافل مباش

زین ادابازی به حرف آشنایی می رسی

چون سحر تا آسمان بالیده ای اما هنوز